Energia do pracy mięśni i jakiegokolwiek innego narządu, tkanki i komórek magazynowana jest w wysokoenergetycznej cząsteczce, stanowiącej jakby uniwersalną komórkową „walutę energetyczną”.

Energetyczna cząsteczka ATP pochodzi z czterech procesów

Ta komórkowa waluta, czyli ATP może pochodzić z czterech procesów:

  • z procesu glikolizy, czyli beztlenowego utleniania glukozy lub glikogenu w cytozolu komórki
  • fosforylacji oksydacyjnej, tlenowego procesu, który może być
    • kontynuacją glikolizy i brać początek z cząsteczki zwanej pirogronianem lub
    • spalaniem kwasu tłuszczowego wcześniej aktywowanego prze koenzym A, czyi acylo-CoA
    • utlenianiem kwasów ketonowych, powstałych wcześniej z kwasu tłuszczowego, tzn. acetooctanu, acetonu i kwasu hydroksymasłowego, co hamuje wchłanianie a więc i wykorzystanie cukru z krwi
  • z rezerwy kreatynowej, czyli puli fosforanu kreatyny (fosfagenu), który na bieżąco magazynuje wszelki nadmiar ATP
  • z dwóch cząsteczek ADP pod wpływem działania kinazy adenylowej

ATP jest cząsteczką, która charakteryzuje się bardzo krótkim czasem półtrwania, co wymusza na komórce magazynowanie wszelkich nadmiarów energii w bardziej stabilnym materiale energetycznym, z którego można by ją odzyskać. Pierwszym wyborem jest kreatyna, która po fosforylacji tworzy energetyczny fosforan kreatyny. To jest jednak tylko podręczny magazyn. Daje energię na parę dodatkowych sekund wysiłku.

Na więcej pozwala glikogen, będący szeregiem połączonych cząsteczek glukozy. Takich „nici” glukozowych jest wiele, a rozchodzą się one gwiaździście z centrum, jakie stanowi białko gikogenina. Glikogen to jakby zwierzęcy odpowiednik roślinnej skrobi.

Największym jednak magazynem energii jest tłuszcz – trójgliceryd. Składa się nań jedna cząsteczka glukogennego glicerolu z dołączonymi trzema kwasami tłuszczowymi. To właśnie te ostatnie są pożądanym przez większość komórek materiałem energetycznym.

Są jeszcze kwasy ketonowe. Są one produktem częściowego utlenienia kwasu tłuszczowego. Powstają w zasadzie tylko w wątrobie, w sytuacji braku glukozy (a dokładniej małej ilości insuliny). Są dobrym źródłem do szybkiego, tlenowego, pozyskania sporej dawk energii przez komórkę (w tym mózgową).

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s