Dwie choroby dotykają powszechnie wątroby. Jest to alkoholowe i niealkoholowe stłuszczenie wątroby. Końcowym efektem jest marskość. Przyczyna to zatrucie wątroby i nadmiar cukrów w diecie.

Alkoholowe stłuszczenie wątroby

Alkohol w nadmiarze powoduje alkoholowe stłuszczenie wątroby. Najgorsze jest połączenie cukier i alkohol, takie jak w piwie. Alkohol to trucizna dla całego organizmu.  Dla mózgu – bo niszczy jego czułe komórki nerwowe i zaburza ich metabolizm. Widzimy to jako typowe „skołowanie” i „kac”.

Alkohol zaburza też działanie komórek wątroby. Oczywiście oprócz jej niszczenia. Organ ten stopniowo ulega tzw. zwłóknieniu. Najczęściej objawia się to dopiero na końcoym etapie tych zmian, zwanym zwłóknieniem właśnie lub marskością.

Poza tym alkohol wpływa na metabolizm organu. Każda toksyna ulega w wątrobie metabolizmowi. Organ ten stara się „przetworzyć” to coś w inną substancję, możliwie jak najmniej szkodliwą. W wątrobie alkohol przetwarzany jest w acetaldehyd, a potem w kwas octowy. Oba są mniej szkodliwe, lecz też trujące dla komórek, a więc je uszkadzają

Złe efekty piwa i wina to stłuszczenie wątroby.

W powyższym procesie powstaje NADH+, które indukuje syntezę tłuszczu. Jeśli przy tym dostarczymy cukier, wątroba przerobi go na tłuszcz. Chciałbym powtórzyć to co już pisałem, nadmiar cukru zawsze jest przetwarzany w tłuszcz.

Tyle, że normalnie dzieje się to w tkance tłuszczowej. Jeśli jednak oprócz cukru dostarczymy w tym samym czasie alkoholu, tłuszcz zacznie gromadzić się w wątrobie. Cukier w połączeniu z alkoholem to wino i piwo. Efektem jest stłuszczenie wątroby.

Niealkoholowe stłuszczenie wątroby

Co jednak gdy wątroba jest stłuszczona, lecz nie z powodu alkoholu? Jeśli do wątroby trafiają w nadmiarze inne toksyny i nadmiar cukru mówi się o niealkoholowym stłuszczeniu wątroby.

Substancje szkodzące wątrobie mogą być różne. Metale ciężkie uniemożliwiają normalne funkcjonowanie komórek. Stres oksydacyjny powstaje w wyniku smażenia. Druga ważna przyczyna to nadmiar cukrów, który zmniejsza w efekcie przepływ krwi w wątrobie i innych organach. Mniejszy odpływ krwi i w efekcie filtracja w nerkach powoduje zaburzone oczyszczanie krwi. Oczywiście szkodliwy jest też nadmiar leków. Wszak większość z nich to toksyny.

Oprócz toksyn do powstania problemów konieczne są cukry. To one indukują stłuszczenie. Głównymi cukrami w diecie jest glukoza, fruktoza, sacharoza i galaktoza (powstała z laktozy, z mleka). Źródłami tych cukrów jest HFSC, czyli syrop fruktozowy, syrop glukozowo-fruktozowy, syrop glukozowy lub zwykły cukier. Owoce dostarczają jednocześnie glukozy i fruktozy z domieszkami innych cukrów.

Osoby cierpiące na chorobę piją często dosładzane soki owocowe (soki w kartonach) i inne napoje smakowe. Wspólną cechą tych napojów jest obecność fruktozy i glukozy. Szczególnie niebezpieczny jest syrop fruktozowy, częsty dodatek słodzący, zawierający skoncentrowaną frukotozę.

Ponieważ zwykły cukier rozkłada się i tak na glukozę i fruktozę, to wszystkie te cukry w podobny sposób przyczyniają się do insulinooporności, cukrzycy, otyłości, nadciśnienia i tzw. syndromu metabolicznego. Jeśli dołożyć toksyczny stres działający na wątrobę, otrzymujemy stłuszczenie wątroby. Końcowy efekt to marskość.

Problem z fruktozą polega na szlaku jej metabolizowania. Frukoza jest bardzo wydajnie wchłaniana z jelita. Służy do tego specjalny przenośnik błonowy w komórkach jelitowych – GLUT5.

Nadmiar fruktozy bezpośrednio przyczynia się do stłuszczenia wątroby.

Potem żyłą wrotną fruktoza trafia do wątroby i tam jest praktycznie cała metabolizowana. Krótko mówiąc, nawet gdy jest jej dużo jest wyłącznie zużywana w wątrobie. Co więcej, trafiając do komórki hepatocytu ulega fosforylacji przez enzym zwany fruktokinazą. I to jest podstawowa przyczyna problemu.

Ten enzym jest niczym nie sterowany, jak jest w przypadku metabolizmu glukozy. W efekcie metabolizm fruktozy jest niekontrolowany. W wątroba przyjmie jej tyle, ile się da. A końcowym efektem jest synteza tłuszczu i VLDL, z którego powstaje LDL. Tłuszcz zaś będzie odkładany w komórkach wątroby, podwyższony poziom LDL jest równoznaczny z dyslipidemią.

Do rozwoju niealkoholowego stłuszczenia wątroby przyczynia się SIBO, czyli przerost bakteryjny jelita cienkiego. To konsekwencja niedokwaszonego żołądka. Poza tym  typowe jest też rozszczelnienie jelita, prawdopodobnie na skutek działania cukru.

Podsmowanie:

  • Cukier, w tym fruktoza, prowadzi do stłuszczenia wątroby.
  • Jeśli cukrowi towarzyszy alkohol, nazywane jest to alkoholowym stłuszczeniem wątroby
  • Ze stłuszczeniem wątroby silnie związana jest zbyt wysoka podaż fruktozy, przede wszystkim w napojach.
  • Cechą stłuszczenia wątroby jest rozszczelnienie jelita.
  • Stłuszczenie wątroby to manifestacja syndromu metabolicznego. Inne objawy to insulinooporność, cukrzyca, otyłość, nadciśnienie i dyslipidemia.

 

Literatura

Spruss, A. & Bergheim, I., 2009. Dietary fructose and intestinal barrier: potential risk factor in the pathogenesis of nonalcoholic fatty liver disease. Journal of Nutritional Biochemistry, 20(9), pp.657–662.

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s