Zboże, a właściwie gluten stymuluje produkcję przeciwciał anty-gliadynowych u chorych na celiakię. A to w celu zwalczania obcych białek z pszenicy i zbóż.. Co więcej, reagują też na białka mleka i odwrotnie. Jaki ma to związek z chorobami neurodegeneracyjnymi?

Mleko jest równie szkodliwe, co pszenica. Szczególnie dla mózgu.

Mimikra

Poprzednio rozpisywałem się na temat tego jak to przeciwciała nakierowane na zwalczanie gliadyny (składnika glutenu) wykazują szereg reakcji krzyżowych. Przeciwciała te reagują też na inne, bardzo podobne białka, np. kazeiny (białka mleka). Jednocześnie atakują jednak własne tkanki, co ładnie pokazuje zasadę molekularnej mimikry, na bazie której powstają tzw. choroby autoimmunologiczne.

Reakcje krzyżowe i molekularna mimikra to coś powszechnego.

Taka jest właśnie przyczyna tego typu chorób w teorii. Przeciwciała nakierowane na składniki diety, z powodu ich podobieństwa, atakują też własne tkanki. Tak mówi teoria, lecz jak się okazuje teorię potwierdza praktyka. Taki mechanizm faktycznie istnieje.


Zadecyduj o swoim zdrowiu!

Biorąc coś do zjedzenia, bierzesz odpowiedzialność za swoje zdrowie. Twój sen wpływa na Twój dzień. Znasz przecież ogromny wpływ, jaki ma stres na Twój organizm.

Chcesz dowiedzieć się szczegółów? Napiszę, jak wielką rolę odgrywa dieta i styl życia.

Co więcej, dowiesz się jak utrzymać sprawność, zdrowie i zadbać w ten sposób o przyszłość. Wszystko to umożliwi Ci trening zdrowia.


Choroby biorą się z jelit

Przeciwciała przeciw gliadynie są typowe w chorobie zwanej celiakią. Co prawda w diagnostyce sprawdza się, dotyczące konkretnie tego co się dzieje w jelitach, przeciwciała anty-TTG, nie zmienia to jednak faktu że praprzyczyną jest gluten. Przeciwciała przeciw glutenowi rozchodzą się po całym ciele i atakują szereg organów.

Celiakia to przejaw wielu możliwych chorób autoimmunologicznych.

Tak więc celiakia, dotycząca tylko jelit, może być początkiem innych chorób, dotyczących innego organu. Gluten pełni rolę patologiczną. Te inne choroby wymieniłem tu. Oczywiście to niepełna lista. Trzeba by ją ciągle uzupełniać. Zaliczają się do nich np. niektóre neurologiczne, takie jak stwardnienie rozsiane lub myasthenia gravis. Najlepiej chyba przebadana jest SM, czyli stwardnienie rozsiane.

Z drugiej strony możliwa jest inna sytuacja. Zjedzenie glutenu da szereg przejściowych dolegliwości ze strony układu pokarmowego, co określa się NCGS (nie-celiakalna nadwrażliwość na gluten). Nie ma charakterystycznych dla celiakii przeciwciał i zmian.

Równocześnie przeciwciała na gliadynę są tworzone, pod warunkiem współistnienia tzw. cieknącego jelita. Atakują jednak nie jelito, lecz którąś z odległych tkanek, np. nerwową. Jeśli taki „atak” jest dość silmy, powstaje choroba.

Stwardnienie rozsiane

Choroba ta polega na niszczeniu osłonek mielinowych na skutek reakcji odpornościowej nakierowanej na białka ją tworzące. Atak organizmu na własną tkankę jest tak na prawdę przypadkiem. To taki „rykoszet” i uderzenie w postronnego świadka. To raczej dowód na skuteczność układu odpornościowego niż patologia. Ale prowadzi do problemów.

Choroba autoimmunologiczna to efekt działania układu odpornościowego.

W gruncie rzeczy chodzi o skierowanie reakcji odpornościowej na krążące we krwi po zjedzeniu peptydy gliadyny (składnik glutenu). Białka pochodzące z diety znajdują się tam z powodu rozszczelnionego jelita.

Układ odpornościowy nie chce do tego nie dopuścić. Niszczy wszystko, co posiada cechy tych białek lub jest choćby podobne. Efektem jest niestety choroba. A to dlatego, że z powodu podobieństwa sekwencji aminokwasów gliadyny i białek mózgowych, niszczone są białka gliadyny (te, które miały być zniszczone) i własne („rykoszet”). W stwardnieniu rozsianym atakowane białka są składnikami osłonki mielinowej.

Białka sprawdzane w cytowanym badaniu to MBP (myelin basic protein) i MOG (myelin oligodendrocyte glycoprotein) oraz GAD-65 i cerebellum protein. Dwa pierwsze białka są bezpośrednio powiązane z tworzeniem osłonki mielinowej.

Trochę więcej o tych białkach. GAD-65 (glutamic acid decarboxylase 65 – ta wersja występuje w układzie nerwowym) zamienia glutaminian (aminokwas) w GABA (neuroprzekaźnik). Glutaminian to składnik w żywności, dodawany w dużej ilości ze względu na to, że podwyższa walory smakowe.

Jeżeli enzym GAD nie działa (np. jest zniszczony w wyniku autoagresji), ilość glutaminianu rośnie. Duże stężenia glutaminianu są toksyczne. Z drugiej strony, produkt działania enzymu GAD, czyli GABA jest konieczny do działania synaps w mózgu i reguluje napięcie mięśni. Niszczenie enzymu pogarsza komunikację układu nerwowego i mięśni.

Białka MBP i MOG to składniki otoczki mielinowej, pełniące różne bliżej niezbadane, funkcje w tworzeniu i funkcjonowaniu otoczki. Przeciwciała skierowane na MBP są typowym markerem stwardnienia rozsianego.

Cerebellum protein to białko wyekstrahowane z móżdżku. Móżdżek odpowiada za koordynację ruchów i równowagę. Jego zniszczenie, podobnie jak i mieliny, będzie więc niekorzystnie wpływać na ruchy ciała. Jak się okazuje też jest celem dla przeciwciał. Niszczenie różnych biaek mózgu może wskazywać na taką etiologię rożnych chorób neurodegeneracyjnych i psychoz.

Problem

Co się dzieje po zjedzeniu bułki z mlekiem? To pokazuje cytowane badanie. Okazuje się, że obecność białek pszenicy (w tym różnych frakcji gliadyny), jak również mleka (m.in. alfa- i beta-kazeiny i butyrofiliny) w jedzeniu jest dużym problemem dla organizmu. Wynika to z paru przyczyn.

Zboża i mleko to problem dla organizmu.

Pierwszym problemem jest brak możliwości ich strawienia. Gluten nie jest dobrze trawiony przez enzymy proteolityczne zawarte w żołądku. Wynika to z braku przystosowania genetycznego. Dodatkowym problemem jest niedokwaszenie żołądka, czyli nie-optymalne warunki trawienia, jeszcze bardziej zmniejszające jego zdolność do rozkładu białek na części pierwsze. Do jelita gluten, w tym jego składnik – najbardziej problematyczna gliadyna, trafia więc niestrawiony.

Kolejnym tematem jest mleko. Organizmy ludzi (powyżej 2-3 roku życia) nie mają możliwości sprawnego trawienia mleka. Niemowlęta posiadają w swoim żołądku podpuszczkę, specjalny enzym „stworzony” do trawienia białek mleka. Podczas rozwoju dziecka zdolność do wytwarzania enzymu trawiennego jest tracona. W efekcie białka mleka są niedotrawione i do jelita docierają niestrawione fragmenty kazeiny.

Drugi problem to rozszczelnienie bariery jelitowej. W sytuacji „normalnej” jelito stanowi barierę nie do przejścia dla białek. W efekcie nie mogą one przeniknąć do krwi i powodować jakiejkolwiek reakcji, np. alergicznej typu IgE lub tzw. „alergii IgG” na którekolwiek białko mleka.

W patologicznej sytuacji zwanej „cieknącym jelitem” zawartość jelita, również ta niestrawiona, dociera do krwi przez „dziurawą” barierę. Białka, przedostając się przez barierę, wywołują stany zapalne i reakcję odpornościową. Pokłosiem jest autoimmunologia.

Wszystko albo nic

Po tym, co napisałem, widać że zjedzone białka pszenicy (w tym gliadyna) lub mleka (np. kazeina i butyrofilina) mogą dotrzeć do krwi. Skoro tak, limfocyty wytwarzają przeciwciała przeciwko obcym białkom. Co więcej, rozpoznają też „własne” białka, jako obce i pomyłkowo atakują tkanki organizmu.

Gdy przyjrzeć się jakie przeciwciała powstają, sytuacja jeszcze bardziej się zaciemnia. Okazuje się, że powstałe przeciwciała można zaliczyć do wszystkich możliwych klas, tzw. IgA, IgM, IgE, IgG w zmiennych ilościach. W badaniu sprawdzano obecność przeciwciał u wszystkich osób, a było ich 400. Wszystkie osoby posiadały przeciwciała z różnych kategorii.

Białka pszenicy i mleka stymulują wytwarzanie odpowiednich przeciwciał.

Czasem jednak miano przeciwciał było wyraźnie wyższe – czy to z powodu dużej ekspozycji na pszenicę/mleko, czy też z powodu garnituru genetycznego danej osoby. Taka sytuacja odpowiadałaby osobom chorym.

Przy tym jeszcze raz zaznaczam, że przeciwciała powstawały u wszystkich, bez wyjątku, niezależnie od obecności choroby autoimmunologicznej. Różnica polegała jedynie na ilości.

Tak więc każda osoba jest narażona jest na konsekwencje działania glutenu przenikającego przez nieszczelną barierę jelitową. Loterią jest tylko to, kto z nas te konsekwencje odczuje i rozwinie się choroba. Prawdopodobny jest tu wpływ mieszanki genetycznej i środowiska.

Białko mleka

Jak starałem się pokazać, białka mleka tak samo negatywnie działają na mechanizmy odpornościowe organizmu, jak gluten (a dokładniej gliadyna). Są też niezwykle do siebie podobne, co przekłada się na podobne działanie odpowiednich przeciwciał i obecność tzw. reakcji krzyżowych.

Białka mleka szkodzą, równie bardzo co pszenica i inne zboża.

O ile tylko bariera jelitowa działa prawidłowo – białka nie wywołują reakcji. Gdy jest niesprawna – mamy tzw. cieknące jelito, które jest rezerwuarem problemów zdrowotnych. Niestety przypadłość ta dotyczy większości osób ze względu na mnogość czynników, które do tego prowadzą.

Przeciwciała na składniki mleka, tak samo jak w przypadku glutenu, mają zdolność do reakcji z tkankami. Szczególnie niekorzystne wydaje się atakowanie białek mózgu. Efektem takiego ataku są liczne choroby neurologiczne i inne o podłożu autoimmunologicznym.

Zazwyczaj negatywne działanie przypisuje się białkom mleka zwanym kazeinami. Są to alfa-, beta – i kappa-kazeina. W cytowanym badaniu sprawdzono jeszcze reakcje białka zwanego butyrofiliną. Również to białko powodowało wytwarzanie przeciwciał, równie mocne, co kazeina. Co ważne, również te przeciwciała miały zdolność do ataku na tkanki nerwowe.

Specyfika

Białka pszenicy (i ogólnie zbóż) lub mleka, które zdołały przedostać się przez barierę jelitową, stymulują wytwarzanie całej plejady przeciwciał z różnych klas (IgA, IgM, itd.). Każde z tych przeciwciał ma jednak pewną specyfikę.

Okazuje się, że przeciwciała IgM na kazeinę bardzo wyraźnie reagują z białkiem móżdżku i MOG (mielina). Drugim przykładem, który przytoczę są IgM przeciwko wspomnianej butyrofilinie (białku mleka). Wyraźnie mają one powinowactwo do białek mózgowych MBP (mielina) i GAD (wytwarzanie GABA). Z kolei przeciwciała IgG na to białko reagują wyraźnie z różnymi białkami, szczególnie atakując te móżdżkowe.

Z kolei przeciwciała IgG na alfa-gliadynę reagowały z MBP (też mielina). Z drugiej strony warto zauważyć, że w odpowiedzi na mieszaninę białek z ziarna pszenicy powstają przeciwciała klasy IgA reagujące równocześnie z  wieloma białkami mózgu MOG, MBP, cerebellum protein i GAD-65. Można więc domniemywać, że w pszenicy są jeszcze inne białka (np. inhibitory proteaz lub alfa-amlazy, obecne w ziarnach), oprócz gliadyny, które wywołują powstanie przeciwciał.

Jednym słowem przeciwciała na pszenicę lub mleko, wszystkie reagowały w mniejszym lub większym stopniu z białkami mózgu, wykazywały jednak swoją specyfikę. Z tego samego badania wynika jednak również co innego. To prawda, że białka pszenicy niepodważalnie indukują wytwarzanie szkodzących mózgowi przeciwciał. Równie jednak szkodliwe, lecz na swój sposób, są białka mleka.

Pszenica szkodzi całemu mózgowi. Mleko też, choć bardziej móżdżkowi.

Pszenica czy mleko?

Okazuje się, że w chorobach autoimmunologicznych szkodliwe jest nie tylko jedzenie glutenu. Jak pokazałem w poprzednich wpisach, nawet nie chodzi o sam gluten, zawarty w pszenicy, życie, pszenżycie, orkiszu i jęczmieniu oraz owsie. Każde ze zbóż zawiera prolaminy o podobnym działaniu, które stymulują wytwarzanie przeciwciał. W poprzednim akapicie pokazałem, że znaczenie mogą mieć różne inne białka zawarte w ziarnie zboża.

Ale i to nie jest wszystko. Do szkodliwych produktów zaliczyć trzeba również mleko. Różne białka mleka, nie tylko kazeina, lecz również i butyrifilina, wywołują wytwarzanie przeciwciał. Przeciwciała te, oryginalnie skierowane wyłącznie na te białka, po przekroczeniu tzw. bariery krew-mózg, atakują białka mózgu i móżdżku.

Aby nie dotyczyły nas choroby autoimmunologiczne mózgu, warto wykluczyć zboża i mleko.

Podsumowanie

  1. Mleko i zboża (głownie pszenica), wywołują reakcję układu odpornościowego i wytwarzanie przeciwciał.
  2. Białka zbóż i mleka wykazują reakcje krzyżowe, co oznacza, że ich przeciwciała wykazują podobną reaktywność na swoiste białka, jak i inne, podobne.
  3. Molekularna mimikra sprawia, że przeciwciała te atakują też tkanki organizmu.
  4. Przeciwciała z różnych klas nakierowane na białka pszenicy lub mleka, atakują też białka mózgu, osłonki mielinowej i móżdżku.
  5. Zarówno zboża (pszenica), jak i mleko przyczyniają się do autoagresji w chorobach neurologicznych.

Masz wpływ na swoje zdrowie!

Zdrowie i sprawność fizyczna jest efektem dobrej diety i stylu życia.

Wokół siebie widzisz ludzi z łuszczycą i innymi chorobami skóry, reumatyzmem i problemami ze stawami?

Typowym problemem jest Hashimoto, czyli zapalenie tarczycy. Z pewnością w swoim otoczeniu masz takie osoby. Czy tak musi być?

Dowiedz się jak temu zapobiec!


Literatura

Wpływ przeciwciał przeciwko mleku i/lub glutenu na choroby neurologiczne

Vojdani, A., Kharrazian, D. & Mukherjee, P.S., 2014. The prevalence of antibodies against wheat and milk proteins in blood donors and their contribution to neuroimmune reactivities. Nutrients, 6(1), pp.15–36.

Co myślisz? Zostaw komentarz poniżej!

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s