Choroba autoimmunologiczna to rezultat rozszczelnionej bariery jelitowej

Budowa bariery jelitowej

Układ pokarmowy (żołądek, jelita) pokryty jest pojedynczą warstwą ściśle przylegających o siebie komórek nabłonkowych. Tworzą one tzw. barierę. Stąd określenie bariera jelitowa. Inne nabłonki tworzą barierę płucną, skórną, czy krew-mózg o podobnej budowie.

Komórki bariery mogą dość swobodnie przepuszczać substancje z natury tłuszczowe (kwasy tłuszczowe, cholesterol, fosfolipidy). Dzieje się to drogą wewnątrzkomórkową. Nie przepuszczą co do zasady żadnej cząsteczki  polarnej, rozpuszczalnej w wodzie (jak aminokwasy i białka).

Zadecyduj o swoim zdrowiu!

Biorąc coś do zjedzenia, bierzesz odpowiedzialność za swoje zdrowie. To, czy zjesz gruszkę, czy pizzę, decyduje nierzadko o zdrowiu lub chorobie.

To samo można powiedzieć o stylu życia. Twój sen, jego długość, moment zaśnięcia, Twoja reakcja na emocje, wszystko to ma wpływ na organizm i zdrowie.

Z mojego newslettera dowiesz się jak utrzymać sprawność, świeży umysł, silny organizm i zadbać w ten sposób o przyszłość. Co więcej, razem opracujemy sposoby na to, by przełożyć tę wiedzę na praktykę.

Wszystko to umożliwi Ci trening zdrowia dostępny po kliknięciu w przycisk poniżej.


Istnieją określone wyjątki. Na powierzchni komórki musi wtedy znajdować się odpowiedni receptor, który umożliwia transport takich cząsteczek drogą wewnątrzkomórkową.

Sprawne działanie takiej bariery jest niezwykle istotne. Najistotniejsze jest tu, że białka z jedzenia nie mogą przeniknąć ze światła jelita do krwi. Przez ścianę jelita przechodzą tylko i wyłącznie aminokwasy powstałe już po trawieniu białek (np. z mięsa). Inaczej organizm zaczyna źle działać i zaczynają się problemy. Te problemy nazywają się chorobami autoimmunologicznymi.

Nabłonek układu pokarmowego tworzy ścisłą i nieprzepuszczalną powierzchnię.

Jest jeszcze inna możliwość, przewidziana przez naturę. Cząsteczki mogą się „przecisnąć” w szczelinach dzielących sąsiednie komórki. Szczeliny te są tworzone przez odpowiednie kompleksy białkowe tworzące „połączenia ścisłe”.

Ścisłość tego połączenia zależy przy tym od wielu czynników, m.in. od diety i zakażeń wraz z wiążącymi się z tym stanem zapalnym. Kluczowe jest jednak to, że połączenia ścisłe pozwalają na przenikanie tylko bardzo określonych cząsteczek. Jest to zazwyczaj tylko woda i minerały. Większe molekuły nie mają przejścia.

Kompleksy białkowe połączeń ścisłych są niezwykle skomplikowane. Wśród białek są klaudyny, okludyny, zonoula occludens, tricellulina, cingulina i wiele innych. Posiadają one łańcuchy, które wystają z każdej komórki i „zaplatają” się z tymi, wystającymi z drugiej – podobnie jak sznurowadła w butach. Jednocześnie te same białka są osadzone w błonie komórkowej, wystając z niej do wnętrza i powiązane są z jej cytoszkieletem. To sztywne powiązanie komórek wytwarza barierę.

Według szacunków przez tak zbudowaną barierę w stanie zamkniętym, czyli normalnym, mogą przenikać jedynie cząsteczki polarne.  I to tylko te mające promień rzędu najwyżej 15 A, czyli w zasadzie woda i jony. Większe cząsteczki przenikają z udziałem komórek jelitowych. Inną możliwością, lecz już patologiczną, są rozszczelnione jelita.

CZYTAJ DALEJ NA KOLEJNEJ STRONIE PONIŻEJ \/ \/ \/ \/

1 komentarz

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: