Stres | Powinien być okresowy

Naturalny stres jest okresowy

Jest jednak aspekt funkcjonowania organizmu, który tak na prawdę decyduje o tym, czy reakcja ta jest korzystna. Każdym prawie aspektem życia rządzi bowiem okresowość. I tak mamy do czynienia z okresowym (większym i mniejszym, zależnym od pory dnia) wydzielaniem hormonów stresowych.

Z tym samym mamy do czynienia w przypadku cyklu menstruacyjnego i cyklicznością wydzielania hormonów płciowych, cyklu okołodobowego z wahaniami wydzielania melatoniny i kortyzolu zależnym od pory dnia, okresem pracy i niezbędnego odpoczynku, naprzemiennego sen i aktywność.

Tak samo jest ze stresem, który jest zaradzeniem sytuacji alarmowej. Zagrożenie z natury jest krótkie, więc normalną sytuacją jest jego chwilowość i okresowość. Wraz za tym podąża swoiste „falowanie” poziomu kortyzolu i innych hormonów nadnerczy.

Zmiany stężenia kortyzolu są znaczne. W okresie stresu osiągają poziomy typowe dla patologicznego stanu, znanego z choroby Cushinga. Zaraz jednak poziom spada i nie daje złych efektów. Przeciwnie, czasowe podwyższenie poziomu hormonów stresu umożliwia organizmowi przeżycie.

We wspomnianej chorobie stężenie hormonów we krwi jest stale wysokie. Brak okresowych wzrostów i spadków to właśnie podstawowa przyczyna choroby. Co więcej, brak okresowości stanowi podstawę większości chorób chronicznych.

Przytoczę tu słowa Hans Selye, swoistego „ojca” stresu: „Od czasu do czasu czujemy potrzebę zmiany klasyfikacji w medycynie (..) Daje nam to możliwość eliminacji przedmiotów niepotrzebnych i umieszczenie tego, co użyteczne w zasięgu ręki.”

Autor oczywiście mówił o zmianie klasyfikacji chorób w której uwzględnić trzeba przemożny wpływ stresu na ich powstanie i trwanie. Przy tym nie bez znaczenia jest aspekt braku okresowości stresu w etiologii chorób.

Od tamtego czasu, czyli lat 50-tych, klasyfikacja ta nie zmieniła się w oczekiwany przez autora sposób. To dziwne, ale jego badania i znaczące wnioski zostały zapomniane. Wskazuje się jednak coraz częściej na niepożądane skutki stresu i jego ciągłego wpływu na organizm.

… CZYTAJ DALEJ NA KOLEJNEJ STRONIE


Sam decyduj o Swoim zdrowiu!

Czy znasz osoby chore na chorobę Alzheimera? Zazwyczaj są to osoby starsze. One w każdym razie o tym mówią i narzekają na pamięć.

Prawda jest jednak taka, że Alzheimer i podobne patologie dotyczące mózgu, dotykają też młode osoby. Z pewnością sam czasem narzekasz na pamięć.

Czy więc jest to choroba wieku starszego? Nie. To choroba cywilizacyjna. Nie ma związku z wiekiem. Tak na prawdę może się pojawić już w młodym wieku. Wtedy ubytki w pamięci sprowadza się do rozkojarzenia.

Niestety wiele osób się z nią zmaga, nawet nie podejrzewając początków choroby. Czy nie warto zadbać, by się nie pojawiła?

Ustrzeż się chorób cywilizacyjnych.